Geri Dön Gece Vardiyası · Gece Vardiyası Giriş Yap
Hikâye sayfası
Gece Vardiyası

Gece Vardiyası

Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Yolun sonunda bir tabela vardı, üzeri

Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Yolun sonunda bir tabela vardı, üzerinde iki yön yazılıydı. İkisi de aynı yere çıkıyordu. Odanın içinde hiçbir şey yerinden oynamamıştı ama her şey biraz daha eski görünüyordu. Telefonun diğer ucunda uzun bir sessizlik oldu. Sonra kapandı. Tekrar aramadım. Anahtarı kilide soktum ama çevirmedim. Bir süre öyle durdum, sonra geri çektim. Caddeyi baştan sona yürüdüm. Dükkânların yarısı kapalıydı, açık olanların içinde de kimse yoktu. Pencereden bakınca karşı binadaki ışıklar birer birer sönüyordu. Sonuncusu hiç sönmedi. Kutunun içinde fotoğraflar değil, fotoğraf zarfları vardı. Hepsi boştu, üzerlerinde tarihler yazılıydı. Sabah olduğunda yağmur dinmişti. Ben hâlâ aynı yerde oturuyordum.

inBook'a katıl

Beğenmek, kaydetmek ve kendi alıntılarını paylaşmak için giriş yap veya ücretsiz hesap oluştur.

Üye Ol veya Giriş Yap

Değerlendirme Başarıları

Kazanma koşulları ve ilerleme.