Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Konuşmaya başladığında sesinin tanıdı
Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Konuşmaya başladığında sesinin tanıdık olduğunu fark ettim. Nereden tanıdığımı çıkaramadım. Sokağın adı değişmişti. Tabelada yeni isim vardı, altında eskisi hâlâ okunuyordu. Defterin ilk sayfasında bir tarih vardı, gerisi boştu. Yirmi sayfa sonra yazı yeniden başlıyordu. Odanın içinde hiçbir şey yerinden oynamamıştı ama her şey biraz daha eski görünüyordu. Konuşmanın ortasında saate baktı. Ben de baktım. İkimiz de bir şey söylemedik. Işığı söndürdüm. Karanlıkta oda daha büyük görünüyordu, hep öyle olur.