O sabah sis vardı. Sisli sabahlarda insanlar birbirine daha az bakıyor, bunu yıllar önce fark etmiştim. Caddeyi baştan sona yürüdüm. Dükkânların yarısı kapalıy
O sabah sis vardı. Sisli sabahlarda insanlar birbirine daha az bakıyor, bunu yıllar önce fark etmiştim. Caddeyi baştan sona yürüdüm. Dükkânların yarısı kapalıydı, açık olanların da içinde kimse yoktu. Pencereden bakınca karşı binadaki ışıklar birer birer sönüyordu. Sonuncusu hiç sönmedi, sabaha kadar yandı. Kutunun içinde fotoğraflar değil, fotoğraf zarfları vardı. Hepsi boştu, üzerlerinde tarihler yazılıydı. Masanın kenarına oturdu, ayağını sallamaya başladı. Bu, konuşmak istediği anlamına gelirdi eskiden. Telefonun diğer ucunda uzun bir sessizlik oldu. Sonra kapandı. Tekrar aramadım. Bana bir şey sormadı. Sormamasına şaşırmadım, sorsaydı ne söyleyeceğimi de bilmiyordum. Pencereden bakınca karşı binadaki ışıklar birer birer sönüyordu. Sonuncusu hiç sönmedi, sabaha kadar yandı. Son treni kaçırdım. Kaçırdığıma sevindiğimi itiraf etmek uzun sürdü.