Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Masanın kenarına oturdu, ayağını sall
Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Masanın kenarına oturdu, ayağını sallamaya başladı. Bu, konuşmak istediği anlamına gelirdi eskiden. Konuşmanın ortasında saate baktı. Ben de baktım. İkimiz de bir şey söylemedik. Odanın içinde hiçbir şey yerinden oynamamıştı ama her şey biraz daha eski görünüyordu. Defterin ilk sayfasında bir tarih vardı, gerisi boştu. Yirmi sayfa sonra yazı yeniden başlıyordu. Telefonun diğer ucunda uzun bir sessizlik oldu. Sonra kapandı. Tekrar aramadım. Defteri kapattım, rafa koydum. Bir daha açmayacağımı o an biliyordum.