Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Telefonun diğer ucunda uzun bir sessi
Tren saat altıyı yirmi geçe kalktı. Perondaki adam elini kaldırdı ama kimseye değil, kendi alışkanlığına selam veriyordu. Telefonun diğer ucunda uzun bir sessizlik oldu. Sonra kapandı. Tekrar aramadım. Pencereden bakınca karşı binadaki ışıklar birer birer sönüyordu. Sonuncusu hiç sönmedi. Konuşmaya başladığında sesinin tanıdık olduğunu fark ettim. Nereden tanıdığımı çıkaramadım. Anahtarı kilide soktum ama çevirmedim. Bir süre öyle durdum, sonra geri çektim. Mektubu yırtmadım, sakladım. Bazı şeyler cevap verilmeden de bitiyor.